ภาพปรากที่หนาวที่สุดในรอบสิบเจ็ดปี
....
ห่างหายจากการอัพบลอกไปนาน ตั้งแต่ปีใหม่ ...เพราะพอปีใหม่ วันที่หนึ่งปั๊บ ...ฉันก็ออกเดินทางทันที ตั้งแต่ตื่นนอน... เดือนนี้ทั้งเดือนได้อยู่บ้านแค่สามวันเท่านั้น และอยู่แบบไม่ได้ทำอะไร นอกจากเตรียมข้อมูลเที่ยว
เดือนนี้ เที่ยวทั้งเดือน
เดือนนี้ ไปมาแล้วห้าประเทศ สิบกว่าเมือง ... เราขับรถเที่ยวกันแบบห้าพันกิโลเมตร จากเช็ค ออสเตรีย เยอรมัน ฝรั่งเศส และเบลเยี่ยม เที่ยวแบบกลับมาบ้าน แทบจะต้องจดทะเบียนสมรสกับสามีใหม่ เพราะเกือบกลายเป็นคนแปลกหน้า แต่ว่าสามีไม่ว่าอะไรเลยสักคำ อย่างนี้นอกจากรักแล้ว ก็ต้องเทิดทูนด้วย
การเที่ยวแบบมาราธอนของฉันในปีนี้ เป็นไปตามใจต้องการมานานแสนนานแล้วคือ
หนึ่ง อยากเที่ยวแบบขับรถเที่ยวแบบยาวๆ นานๆ สักครั้งในชีวิต ซึ่งก็อยากเที่ยวแบบเที่ยวจริงๆ สนุกๆ จริงๆ ไม่ใช่ในหน้าที่
ที่เมืองโรเตนเบิร์ก เมืองเล็กน่ารักที่สุดในเยอรมัน
....
สอง พอเรียนจบป. โท มายากแสนเหนื่อย ตั้งแต่ปีก่อน ตั้งใจว่าจะให้รางวัลตัวเอง คือ การเที่ยวตามไปตามที่ๆ อยากไป แบบไม่ลิมิต
ที่ใต้เขาเอลป์
สาม อยากเที่ยวกับเพื่อนสนิท คนถูกใจ ที่ล้มลุกคลุกคลานกันได้ และเม้าท์กันได้ตลอดทริปไม่เบื่อ
สามส่วนผสมนี้ กลายเป็นการเดินทางกว่ายี่สิบกว่าวันของฉัน ที่ต้องไปกับเพื่อนที่ขับรถในยุโรปครั้งแรกในชีวิต และฉันเป็นผู้กุมแผนที่และนาวิเกเตอร์ ขาดอย่างเดียว สามีที่แสนดี แต่คุณชายต้องทำงาน ฝากแต่บัตรเครดิตแทนตัวไป ซึ่งฉันก็เที่ยวแบบประหยัดสุดๆ (แล้ว)
มีเรื่องราวมากมายเหลือเกินที่อยากเล่า
มีรูปสวยๆ มากมายมาฝาก
ที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์ก ใกล้ปราสาทนอยชไวน์สไตล์ ในเยอรมัน
เป็นการเที่ยวที่ทรหดมาก เพราะฝ่าความหนาว แบบหนาวที่สุดในรอบยี่สิบปีของยุโรป แบบไม่มีใครออกมาเดินข้างนอก แต่ฉันก็เที่ยวได้ต่อเนื่องยี่สิบกว่าวัน ไม่พัก แถมยังไม่ป่วยด้วยย :)
....
แต่เมื่อการเดินทางสายยาวสิ้นสุดลงที่บ้าน ... ภารกิจก็ตามมาแบบไม่ขาดสาย
มาถึงบ้านกลางดึกปุ๊บ วันต่อมา เราเปิดสตูดิโอ ถ่ายภาพหาเงินเข้าวัด... แม้จะตบยุงรอ ไม่มีใครมาสักคน แต่ฉันก็ไม่ได้เสียใจอะไร ยอมรับความเป็นไปและความเป็นจริงของโลก เราทำเท่าที่เราทำได้ดีที่สุด งานนี้ได้เงินบริจาคจากพี่พิ้งค์สองพันบาท และเวลาที่เหลือ ฉันก็ถ่ายภาพเล่นกับคุณชาย ซึ่งคุณชายมีของขวัญให้เพื่อนช่างภาพฉัน เป็นนางแบบนู๊ด สาวเช็ค ให้เธอมาเป็นแบบให้เราถ่ายภาพนู๊ดด้วย สนุกมาก เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เป็นสไตลลิสต์การถ่ายภาพนู๊ด ในการโพสต์ท่าต่างๆ นอกจากนี้ยังได้รู้จักผู้จัดการสตูดิโอ ที่เก่ง เลยได้ประสานงานเรื่องถ่ายละครที่ปราก ให้เพื่อนไป เป็นอันได้งานเพิ่มอีกหนึ่งงาน
เสร็จจากโครงการนี้แล้ว กลับบ้านกลางดึก จัดการเรื่องเอกสารทัวร์สำหรับลูกค้าทัวร์ เพื่อขอวีซ่าที่กรุงเทพฯ จัดการทั้งคืน รอจนลูกค้ายื่นวีซ่าเรียบร้อยแล้วค่อยเข้านอน
จากนั้น วิ่งไปด่านศุลกากร เรื่องพระประธานจากกรุงเทพฯ ที่จะนำมาถวายวัดที่กรุงปราก นี่แหละ ที่งานเข้าอย่างแรง!!!! ที่เขาบอกว่า เวลาจะทำความดีอะไร ต้องมีมารผจญ และฉันก็เจอมารผจญอย่างแรงงงง!!!
นั่นคือ วัดเตรียมจัดงานฉลองแล้ว แต่ฉันเอาพระออกมาจากด่านศุลกากรไม่ได้!!! มันคือ "งานเข้า"
ข่าวออกไปแล้ว พระจากเยอรมันมาแล้ว คนไทยเตรียมมาถือศีล ใส่ชุดขาว เตรียมลางานมาหมดแล้ว ผู้ใหญ่เชิญแล้ว ...แต่ฉันเอาพระประธานออกจากมาจากด่านไม่ได้ ใช้เส้นแค่ไหนก็ไม่ได้ มันมีขั้นตอนยุ่งยากมากมายหลายขั้นตอน แบบที่เป็นความผิดฉันเต็มๆ เพราะไม่เข้าใจขั้นตอนต่างๆ
นอนหลับไหมนั่น!!! เครียดไหมนั่น!!!
แต่สุดท้ายก็ได้ปล่อยวาง เพราะได้ทำทุกอย่างแล้ว ถือว่าเป็นการทดสอบความเพียรก็แล้วกันว่า แม้มีอุปสรรค ฉัน (และคนไทยท่านอื่นๆ ที่อยากจะฉลองพระใหม่ ฉลองวัดใหม่) ก็ไม่ได้ละ "ความเพียร"
และไม่ได้มี "ศรัทธา" ลดลง
ที่สำคัญ ไม่ได้มี "จิตเศร้าหมอง"
...
ความเพียร ศรัทธา และจิตที่เบิกบาน แม้เจออุปสรรค คือสามสิ่งที่สำคัญมาก
แม้เราจะแก้ปัญหาไม่ได้ แต่เราต้องรักษาสามสิ่งนี้ให้ได้
เพราะอุปสรรคก็เข้ามาเพื่อทำลายสิ่งเหล่านี้ของเรา
หากมันไม่สามารถทำลายลงได้ หากเมื่อเรายังมีสามสิ่งนี้ ที่สุดแล้ว เราย่อมแก้ปัญหาหรีือผ่านพ้นมันไปได้
ฉันคิดว่าตัวเองจับจุดอุปสรรคได้ถูกแล้ว จึงจะไม่ได้ทุกข์ไปกับมัน
และก็เชื่อถึง "เหตุ" และ "ปัจจัย" ต่างๆ รวมทั้งรับมันไว้เป็นอุทาหรณ์ในครั้งต่อไป
....
สุดท้ายแล้ว ปัญหาทำให่้เกิดปัญญา
อย่างน้อยๆ ก็ปัญญาในการแก้ปัญหา
วัดได้สรุปออกมาว่า งานพรุ่งนี้ เวลา 09.09 น. จะเป็นการฉลองวัดใหม่ และฉลองพระธาตุ
จะยังมีการถือศีล และฟังธรรม เช่นเดิม
....
แต่ในวิกฤตนี้ ก็ได้เจอโอกาสสิ่งใหม่ๆ
อย่างน้อยก็เพื่อนใหม่
เพราะทันทีที่ฉันรู้คำตอบจากด่านศุลกากร หัวฉันก็คิดหาทางออกๆๆๆ
คิดว่า เมื่อไม่ได้พระประธานจากด่าน ก็หาพระประธานจากที่ใหม่
นึกได้ว่าเคยไปเที่ยวปราสาทแห่งหนึ่ง และพบพระพุทธรูปขนาดใหญ่สวยงามมาก
รู้ไหม ฉันทำไง ฉันโทรไปเลยที่ปราสาทนั้น ขอเช่า
ฉันมีเบอร์มือถือ ท่านเซอร์ที่เป็นเจ้าของปราสาท เราเคยคุยกันครั้งหนึ่ง ฉันต่อสายคุยกับเลดี้ ภรรยาของเขา
แล้วก็อธิบายสิ่งต่างๆ โชคดีมาก เธอเข้าใจหมดทุกอย่าง แต่ไม่สามารถให้เช่าได้ เพราะเป็นของขวัญ แต่เธอยินดีให้ยืม และให้ส่งคนมายกไปได้เลยจากปราสาท
แต่เนื่องจากฉันเห็นว่าการยืมไม่เหมาะสม เลยปฏิเสธไป แต่ก็ได้น้ำใจจากคนที่เพิ่งรู้จักมาแทน แถมยังได้ดีใจว่า เลดี้บอกว่า เธอชอบเมืองไทย มาเมืองไทยทุกเดือน เธอเรียนจบด้านศาสนาจากมหาลัยอันดับหนึ่งของเช็ค และฉันรู้มาว่าเธอเองก็เป็นนักเขียนด้วย เธอเขียนเรื่องสำหรับเด็ก
ฉันยินดีที่เธอบอกว่า เธอเข้าใจวัฒนธรรมของคนไทย และวัฒนธรรมของชาวพุทธ และสนใจที่จะไปร่วมกิจกรรมเปิดวัดในวันพรุ่งนี้ด้วย
...
หากใครจำได้ ฉันเคยพาท่านผู้อ่าน ไปเที่ยวปราสาทของเธอมาแล้วทั้งสองแห่ง รวมทั้งเคยพาท่าน ว. ไปเยี่ยมชมปราสาทเธอมาแล้วด้วย ไม่นับรวมการจิ๊กไกด์ทัวร์ของปราสาทเธอ มาเป็นผู้ช่วยของฉัน (เพตรา) มันแปลกดีนะ ที่ในที่สุด ฉันต้องต่อสายตรงถึงเธอ คนเพิ่งคุยกัน แล้วขอเช่าพระ เธอก็ใจดี ไม่เคยเจอฉัน แต่ยินดีให้ยืม และให้มายกไปได้เลย
นี่ล่ะค่ะ งานเข้าอย่างแรงงง
แต่ก็ได้อะไรบางอย่าง เข้ามา
ไม่รู้ว่า มันสมน้ำสมเนื้อกันหรือไม่
แต่ทำอย่างไรได้
ชีวิตก็เป็นอย่างนี้.
อยากทำดี นั้นแสนยาก
คราวอยากทำชั่ว ช่างง่ายดาย
เกิดเป็นมนุษย์จึงต้องมี "ความเพียร"
และ "อดทน" ต่อความยากลำบาก
ทนทานต่อการถูกมองว่าบกพร่อง
บางครั้งอยากทำดี แต่ดูเหมือนทำชั่ว
บางคราวทำชั่ว กลับเหมือนทำดี
บัณฑิตย่อมไม่ร้องขอความเห็นใจ
เพราะความจริงใจย่อมแสดงออกเองโดยธรรมชาติ
เกิดเป็นคน นั้นไม่ง่าย
แต่ก็ไม่ยากเกินไป
ชีวิตจะขัดเกลาเราโดยตัวของมันเอง
และเราจะเรียนรู้มันโดยอัตโนมัติ
ขึ้นอยู่กับจิตสำนึกดีชั่วในตัวเอง
หากเชื่อในกฏธรรมชาติ
ทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้นนั้นดี (และจำเป็น) เสมอ
....
เนตรนภา แก้วแสงธรรม ยาเนซโกวา : บันทึก
.....
(331515)
คุณลี่จะพาคุณเที่ยวหลายประเทศในยุโรป แบบกันเองค่ะ แบกเป้สนุก และประหยัด
คุณเจี๊ยบ นักเขียนตะลอนทัวร์อิตาลี่ จะพาคุณเที่ยวเนเธอร์แลนด์แบบเพื่อนอันอบอุ่น