ดูคลิปเลยก็ได้ค่ะ เพราะเล่าเรื่องเก่าๆ เดิมๆ

..... 

หิมะยังเยอะ บ้านยังเขรอะ คนยังเปื่อย 

(ในภาพ คือ เพื่อนที่มาเที่ยวปราก ทำให้ ตั้งแต่อาทิตย์ก่อนๆ) 

นอนสุกงอมเป็นกล้วยน้ำว้า เพราะเสร็จจากงานไกด์แขกจากประเทศไทย นอนแบบน็อครอบ ทั้งคืนทั้งวัน เพิ่งมีแรงเช็คอีกเมล์ที่มาจากทั่วสารทิศ

นอนคิดว่า "ทำอย่างไร เราจึงจะมีเวลาว่างมากขึ้นนะ"

นั่นก็คงเป็นหัวข้อที่ต้องจัดการกับชีวิตต่อไปให้ดีขึ้น ไม่งั้นร่างกายไม่ไหวแน่ และบทบาทที่ได้หลุดลอยไปแล้ว คือ บทแม่บ้าน เพราะตอนนี้ บ้านรกมาก รกแบบพงหญ้าไปทุกหย่อมหญ้า และสามีก็ได้สั่งแม่บ้านมาทำความสะอาดแล้ว เพราะว่าฉันดูแลไม่ไหวจริงๆ กลับมาถึงบ้านอนสลบเป็นกล้วยน้ำว้าสุกงอม แล้วบ้านก็เหมือนขยะเลย พอบอกคุณชายว่าขอนอนสักสองวันแล้วจะลุกขึ้นมาเก็บเอง คุณชายบอกว่า "หยุด" และเธอก็โทรสั่งแม่บ้านมาเก็บวันอาทิตย์ เพราะฉันขอนอนแบบกินบ้านกินเมืองชาร์ตพลังสักสองวันก่อน ไม่อยากมีใครมายุ่ง

วันนี้ คุณชายไปเอสโตเนีย เอามวยเช็คไปชกที่นั่น กรรมเลยตามสนองฉัน ได้อยู่บ้านเหงาๆ คนเดียวบ้าง หลังจากปล่อยให้มาเร็กอยู่บ้านคนเดียวที่แสนรกมาตั้งแต่ปีใหม่ เธออยู่แบบไม่มีจานสะอาดใช้ และช้อนไม่พอ เธออยู่บ้านในช่วงเดือนที่ใครๆ ต่างเฉลิมฉลองกันทั้งนั้น แบบไม่เคยปริปากว่าฉัน พอฉันต้องมาอยู่บ้านคนเดียวบ้าง ฉันก็เลยบ่น ๆ ๆ ๆ (ในใจ)

ช่วงนี้มีทัวร์สงกรานต์ติดต่อเข้ามากันเยอะจัง อยากดูแลทุกกลุ่ม แต่กรุ๊ปสงกรานต์ ฉันมีแล้ว ... เห็นใจคนไทยที่เที่ยวได้แค่ช่วงเดียวของปี เพราะวันหยุดเพื่อฮอลิเดย์ของบ้านเรา ไม่เหมือนฝรั่งที่หยุดได้เยอะกว่า และผลัดกันหยุดยาวๆ เที่ยวไกลๆ ได้

แต่เรื่องที่ตลกคือ การทำทัวร์นี่ ความต้องการของคนเที่ยวนี้ แตกต่างกันร้อยแปดพันประการ มันเหมือนโจทย์ที่เราต้องตีออกมาเป็นข้อๆ แก้สมการทีละอย่าง เป็นงานบริการที่เหนื่อยใช่เล่น ยอมรับจริงๆ และก็พลาดไม่ได้ เพราะคนคาดหวังสูง มันไม่ใช่งานสบายๆ ทำเรื่อยๆ ไม่มีแรงกดดัน ไม่ใช่เวลาเที่ยว 

โหมดของชีวิตด้านอื่น นอกจากการอยู่บ้านรกๆ งอมจากการเป็นไกด์ ก็คือ อาทิตย์นี้มีเวลาหนึ่งอาทิตย์ ต้องการอีดิทต้นฉบับธรรมะของที่ค้างอยู่เล่มหน้าเตอะให้เรียบร้อย จากนั้นก็เตรียมต้อนรับคณะทัวร์สิบวันจากประเทศไทย ในสามประเทศ ตอนปลายเดือน พอเดือนมีนาคม จะเอามวยเช็คไปชกเมืองไทย ฉันจะแปลงร่างเป็นโปรโมเตอร์มวยกับเขาบ้าง (ฟุ้ง)

ในส่วนของงานสำนักพิมพ์ ก็มีต้นฉบับจัดอาร์ตเสร็จแล้ว รอเคาะ และมีต้นฉบับเรื่องเที่ยวของฉันเอง ที่รอเขียน ซึ่งดูเหมือนไม่ใช่เรื่องทำเสร็จง่ายๆ ในเร็ววันสักหน่อย ไม่รู้จะพูดถึงทำไมบ่อยๆ

แต่ตอนที่นอนนิ่งๆ ก็คิดนะว่า จะเป็นอิสระ ไถ่ตัวเองจากการเป็นทาสของการเขียนหนังสือแล้ว หากเขียนของตัวเองไม่ออก ก็จะไม่เขียน เลิกกดดันตัวเองแล้ว ฉันมีความสุขได้จากการอ่าน ไม่ต้องเขียนเองก็ได้นี่ 

อาทิตย์หน้าจะไปวัดวันอังคาร เนื่องจากเป็นวันเกิด ซึ่งปีก่อนเพิ่งผ่านไปแหมบๆ ปีนี้ผ่านมาอีกเร็วเหลือเกิน ฉันไม่มีโครงการฉลองอะไร บอกคุณชายว่าไม่ต้องการอะไรเป็นของขวัญ ยกเว้นแต่เรืองแม่บ้านคนใหม่ ฉันต้องเป็นคนเลือกเอง และห้ามไม่ให้นอนค้างที่บ้านอีกแล้ว

เพราะ "เข็ด"

วันนี้นอนที่พื้น ใช่ พื้นเดียวกับที่หมานอน แต่ของฉันอยู่โซนที่มีฮีตเตอร์บนพื้น นอนอุ่นดี ก็เอาคอมสองเครื่อง แมคกับพีซี มาตั้ง แล้วดูทีวีไทยทางยูทูบ ดูสัมภาษณ์ไปเรื่อยๆ พบกับบทสัมภาษณ์นี้ ได้ประโยชน์มาก เป็นอาหารทางจิต ตอนที่ดร. พูดถึงความสุดยอดของพุทธศาสนาในตอนท้ายๆ ของตอนที่สอง ฉันน้ำตาซึมเลย รู้สึกเหมือนกัน แต่อธิบายได้ไม่ดีเท่า

ช่วงนี้ก็ทำสมาธิบ้าง หลังจากได้รู้วิธีการทำสมาธิมาตั้งแต่ปีก่อน ปีนี้ จิตนิ่งขึ้น พิจารณาธรรมได้มากขึ้น ร่มเย็นขึ้น การจะบอกคนอื่นๆ ว่า ลองมาทำดู เพราะฉันก็ไม่เคยทำได้ แต่ถ้าคนอย่างฉันก็ยังทำได้ คนอื่นก็ทำได้แน่นอน เพียงแต่จุดเริ่มต้นจะยากหน่อย ถ้าไม่บังคับตัวเอง ก็จะทำไม่ได้ เหมือนฉัน ต้องถูกบังคับด้วยหลักสูตรเรียน ไม่งั้นไม่จบปริญญา เลยต้องไปนั่ง ไปเรียน แต่พอเรียนแล้ว เข้าใจ ให้เวลากับเขา ฉันก็เลยได้สิ่งที่มีค่ามากมาประดับตรงกลางชีวิต

เอาคลิปนี้มาฝากค่ะ

(339182)

ทำไม นักวิทยาศาสตร์ จึงยอมรับ พุทธศาสตร์

ทำไม การค้นพบที่ปลายสุดของขอบจักรวาล ไม่สำคัญเท่า หนึ่งเซ็นติเมตร ใต้หน้าอก

ความสุขแท้จริงอยู่ทีไ่หน

ความสงบสร้างได้อย่างไร 

 ลองดูคลิปนี้ อาจได้คำตอบ

ขอขอบคุณรายการ ทีมงาน ผู้ให้สัมภาษณ์ และผู้โพสต์คลิปด้วยค่ะ