คู่มือกลับบ้านนอก
เนตรนภา แก้วแสงธรรม ยาเนซโกวา
"สิบห้าปี" หลังจากผจญภัยทุกรูปแบบในกรุงเทพฯ เธอก็หาทาง "กลับบ้าน" เจอจนได้
...
เมื่อปลายทางของความสำเร็จ อยู่ที่จุดเริ่มต้น!
Intro : มีเรื่องที่คิดว่ามันจริง แต่มันหลอกลวงตั้งหลายอย่าง
อย่างแรกในบรรดาเรื่องหลอกลวงมากมีที่นึกออกคือ ความเข้าใจที่ว่า มีคนเข้ามาอ่านเวบของฉันตั้งวันละห้าร้อยกว่าคน ตัวเลขจากเวบมันบอกชัด ทำให้อดกระหยิ่มยิ้มย่องใจไม่ได้ ขยันอัพบลอกราวกับเขียนหนังสือขายได้ตังค์
ที่ไหนได้ สามีบอกฉันว่า เธอได้ติดตั้งโปรแกรมดักจับและลบทิ้งพวกคอมพิวเตอร์ที่สุ่มเข้ามาเยี่ยมเวบของฉันแล้ว เพราะที่ผ่านมา พบว่ามันแวะเวียนกันมาเสียชุม
มันคือ computer!?!?!
มันไม่ใช่คนอ่านจริง?
มันเป็นแค่คอม? ชิ!
โอ้ พระเจ้า โลกหลอกลวงแม้แต่คนนั่งเขียนบล็อกที่ไม่มีโฆษณาและไม่มีค่าอ่านนี่นะ แล้วเราจะเชื่อถืออะไรได้อีกเหรอ ... เชื่อถือคอมเมนต์ที่เจ้าของเวบสามารถดัดแปลงข้อความได้ตามใจชอบ บ้างก็ลบและเลือกเอาที่ถูกชมเท่านั้น บล็อกไอพีคนเขียนด่าตลอดกาล (แถมแช่งมันไปอีกสามบ้านแปดทาวน์โฮม) และตั้งค่าสาวกเข้าเวบซะมากเท่า
ในโลกอินเตอร์เน็ตนี้ มีอะไรจริงอยู่บ้างเนี่ย??
แล้วใน "บ้านนอก" ยังเหลือความจริงใจอยู่อีกไหม ?
(เกี่ยวมั๊ย? ก็ถ้ามันจะไม่เกี่ยว ก็ให้ไปอ่านหัวข้อข้างต้น ชื่อก็บอกแล้วว่า Intro ไม่ว่ามันจะคืออะไร คนเขียนก็บอกให้มันเป็น Intro!)
ความบ้านนอกอยู่ที่ไหน ความไฮเทคอยู่ที่นั่น
หลังอาการไมเกรน คนโง่เทคโนโลยีอย่างฉัน
ถึงกลับประสบความสำเร็จ ในการเซ็ตเน็ตจากไอโฟน เข้าเครื่องแมคได้แล้ววว!!
ถึงได้อัพบลอกได้!
หนูทำได้ :)
...
เรื่อยๆ ตอนที่ 1
สิ่งพิสูจน์ชัดว่าฉันนั่งอยู่ในบ้านเกิด คือ โต๊ะที่นั่งทำงานอยู่นี้ ด้านหน้าเต็มไปด้วยรูปครอบครัว ด้านหลังก็เต็มไปด้วยรูปครอบครัว ที่ต่างคนต่างเลือกภาพที่ตัวเองชอบมาตั้งไว้ ผลของมันคือ ความไม่เข้ากันอย่างแรงของภาพความทรงจำรวมหมู่
สามสี่วันที่ผ่านมา ฉันออกจากกรุงเทพฯ ปฏิบัติการ Road Home ด้วยการขับรถออกจากกรุงเทพฯ มุ่งหน้าสู่อุบลฯ ระยะทาง 600 กว่ากม. ค่าน้ำมัน 1500 บาท แวะนอนบ้านพี่ ที่สระบุรี เล่นกับหลาน และนมัสการพระพุทธบาท สระบุรี
กลับถึงบ้านได้สามคืน พิสูจน์ว่าฉันปรับปรุงตัวดีขึ้นมาก เพราะยังไม่ทะเลาะกับแม่... เรายังอยู่กันได้เรื่อยๆ แม่ถึงกลับสละตู้เสื้อผ้าของเธอให้ฉัน เพื่อให้ฉันเอาเสื้อผ้าที่ใส่ได้ในกรุงฯ เท่านั้นเก็บเข้ากรุ ที่นี่ฉันใส่เลครึ่งแข้งได้อย่างเข้ากับบรรยากาศ ไม่มีกางเกงอะไรอีกแล้วในโลกนี้ แม้แต่ CK ตัวละหมื่นกว่าบาทที่ฉันเคยรัก จะเทียบเท่ากับเลผ้าโทเรเนื้อนิ่มตัวละ 80 บาท ฉันหลงรักแฟชั่นบ้านๆ ใส่สบายนี้จริงๆ
บ้านของฉัน... บ้านน๊อกได้ใจ ... บ้านนอกไม่ต่างกับวัด เงียบสงบ และไม่มีเสียงรบกวน ด้านหลังบ้านเป็นป่า มีเถาวัลย์ ส่วนหนึ่งเป็นสวนที่พอเดินได้ พอฉันปูเสื่อนอนอ่านหนังสือกลางสวน ตากแดดที่มีลมโกรก แม่ก็ดับฝันอารมณ์ติสท์แตกของฉัน ด้วยการบอกว่า ใกล้ๆ กันนั้น มีงูชนิดมีพิษ!
สองคืนแรก ฉันจำได้ว่านอนหายใจแรงมาก จนตกใจว่าทำไมหายใจแรงอย่างนี้ เราไม่สบายหรือเปล่า ... ที่ไหนได้ เตียงนอนของฉันใกล้กับหน้าต่างที่มีลมโกรก อากาศที่ไม่เคยเจอคาร์บอนมอนนอกไซต์ (เพราะถ้ามีรถผ่านมาแถวนี้ก็แปลก!) ทำให้เหมือนฉันนอนในแคปซูลดูดออกซิเจนไปเต็มๆ
จมูกของฉันถึงกับทำปฏิกิริยาอัตโนมัติ สูด "กิน" ออกซิเจนอย่างเต็มรัก ... นอนเต็มอิ่ม โดยได้อ๊อกซิเจนด้วย เป็นสิ่งที่ไม่ได้เจอเลยในเมืองหลวง พระนคร กลางกรุงเทพฯ บ้านที่ฉันอยู่ เพราะไม่กล้าเปิดหน้าต่างล่อโจรและล่อสายตาบ้านใกล้เรือนเคียง และห้องแคบๆ ก็มีแต่หนังสือรายล้อมที่ทำหน้าที่ดักฝุ่นไปในตัวอย่างไม่ได้สั่ง
อาการกินออกซิเจนของฉันในช่วงสองวันมานี้ ทำให้นอนเต็มอิ่มมากๆ เป็นปรากฏการณ์ที่อยากจะเรียกว่า FREE และทำให้ "อิ่มอากาศ" แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนว่า กินอากาศมันก็มีนะ อิ่มเป็นด้วย
เรื่องเล่าอันดับต่อมา คือ การเคลียร์สมบัติพัสถานจากกรุงเทพฯ สู่บ้านแม่ สมบัติของฉันจะว่ามากก็มาก จะว่าน้อยก็น้อย ของมีค่า มีแค่กระเป๋าหลุยส์สองใบ (ใบหนึ่งแท้ ใบหนึ่งเทียมเกรดเอ) ที่เบื่อแล้ว สายไฟและอุปกรณ์อิเลคทรอนิกส์ของสามีหนึ่งกระสอบ (ของเล่นที่พิสูจน์ว่าเขาไม่ได้เป็นเกย์) กับหนังสืออีกสิบลังแฟ๊บที่สิ้นเงินขนส่งนับหมื่นบาท ขนาดเลือกไปบริจาคแล้วนับเดือน... ตอนนี้บ้านแม่กลายเป็นห้องสมุดไปแล้ว และฉันก็เริ่มรู้สึกว่าไม่ต้องไปไหนไกลหรอก ที่นี่หน้าตาเริ่มเหมือนออฟฟิศไปทุกที น่านั่งเขียนหนังสือมาก
อาการประหลาดอย่างหนึ่งเมื่ออยู่บ้านนอก สัญญาว่ามันเป็นความจริงคือ แม้จะได้กินข้าวเหนียว แจ่ว และนอนกินออกซิเจนเต็มที่ แต่ฉันกลับมีอาการไมเกรน ปวดหัวข้างเดียว... หนักหน่วง แอบคิดว่า หรือตูรำคาญแม่ว้า... ที่ไหนได้ มันคืออาการติดเน็ต เพราะไม่ได้เข้าเน็ตสองสามวัน พอเมื่อวานไปร้านเน็ต ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ แค่ชั่วโมงเดียว บำบัดอาการไมเกรนได้สิ้น เอออ ตูนี่เป็นได้ถึงปานนี้
อารมณ์ที่เรากลับบ้านมาแล้วรู้สึกเหมือนได้ไปพักผ่อนนอนรีสอร์ท แอนด์ สปา ณ คันทรีคลับนี้ ฉันรับรองด้วยเกียรติเนตรนารีที่ชุดคับแล้วว่า ... ไม่ได้เกิดจากความไม่มีที่ไปแต่อย่างใด... แต่เป็นเพราะไปมาแล้วเสียมาก จนอยากจะกลับบ้านเต็มที
15 ปี! อ่านว่า สิบห้าปีที่ฉันไปอยู่กรุงเทพฯ
สิบห้าปีนานพอสำหรับการทำปริญญาสองใบ: ตรีธรรมศาสตร์, โทมหาลัยวัด, เป็นนักข่าว สัมภาษณ์คนดังและคนที่ชอบมาหมดแล้ว ได้เที่ยวฟรีมาแล้วทั่วประเทศ, ได้ไปเมืองนอกมาแล้วสิบกว่าประเทศ, ได้เขียนหนังสือแล้วสิบกว่าเล่ม, ได้มีสำนักพิมพ์เป็นของตัวเอง, มีบริษัททัวร์เป็นของตัวเอง, และ เอ่อ ได้สามีมาหนึ่งคน (พร้อมทะเบียนสมรส) กับเพื่อนในเฟซบุ้คอีก 400 กว่าคน
เป็นสิ่งพิสูจน์แล้วว่า เนตรนารีคนนี้ กลับบ้าน... เพราะอยากกลับบ้าน วุ้ย!
แค่นี้ก่อน แม่มาแล้ว! (เธอสำรวจทุกอย่างที่ชั้นทำอย่างไม่คลาดสายตา)
(392093)
ล้อมกรอบ
วิธีต่อเน็ต ไอโฟน กับเครื่องแมคบุ้ค โปร
(เรื่องแรกที่สำคัญที่สุดของชีวิตการอยู่บ้านนอก)
1. จ่ายเงินเน็ตกับระบบมือถือ แล้วเซ็ตเครื่องไอโฟนให้รับเน็ตได้ด้วยการไปที่ Setting >> General >> Network >> Cellular data network >> APN ใส่ internet และ username กับ password, ไม่ต้องใส่อะไร
2. โหลดโปรแกรม AIS สำหรับเชื่อมต่อไอโฟน กับแมค โดยไปดาวน์โหลดโปรแกรมก่อนที่ http://help.benm.at/help.php จากนั้นเลือก download >> เลือก Thailand >> แล้วเลือกอินสตอล โปรแกรม เครือข่ายมือถือของตนเอง เช่น เอไอเอส หรือดีแทค จากนั้นกดดาวน์โหลดโปรแกรม จนเสร็จ
3. ทำการเชื่อม step ต่อไป (อะไรสักอย่างนี่แหละ) ด้วยการไปที่ไอโฟน ที่ Setting >> General >> Network >> Internet Tehening >> คลิกจาก OFF เป็น ON >> จากนั้นมันจะถามว่า จะแชร์ผ่าน Bluethooth หรือ USB ให้เลือก USB แล้วคลิก ON
4. ต่อไอโฟน ด้วยสายยูเอสบี กับเครื่องแมค แล้วเครื่องแมคจะถามอัตโนมัติว่ามีการเชื่อมต่อ ก็กด OK >> ถ้าไม่ถาม ก็ไปที่ Network Preference >> แล้วเพิ่ม หรือเลือก Ethernal Adapter >> แล้วกดเลือก Ethernal Adapter จากนั้นกด Connect หรือ Apply.
เป็นอันเสร็จพิธี คู่มืออยู่บ้านนอก เรื่องที่ 1.
เธอ เธอ !
เล่มนี้ วางแผงแล้วนะ เธออย่าลืมไปซื้อนะ
บลอกนี้อ่านฟรี แต่เล่มนี้ 250 บาทนะ (ห้ามสับสน)
อยากซื้อกับเรา ลดพิเศษ ก็บอกนะ
This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
แล้วจะอัพบลอกให้อ่าน กับเอารูปบ้านนอกๆ มาฝาก จุ๊บ จุ๊บ :)
ใครซื้อ ขอให้สวย รวย เก่ง เลยนะเธอ
คุณลี่จะพาคุณเที่ยวหลายประเทศในยุโรป แบบกันเองค่ะ แบกเป้สนุก และประหยัด
คุณเจี๊ยบ นักเขียนตะลอนทัวร์อิตาลี่ จะพาคุณเที่ยวเนเธอร์แลนด์แบบเพื่อนอันอบอุ่น