วันนี้มาเร็กจัดการ ใส่โปรแกรมวินโดว์ลงในเครื่องแมคของฉัน จากชั่วโมงนั้นถึงชั่วโมงนี้ ฉันนั่งลงลองใช้งานแล้ว ก็สะดวกดี เหมือนมีเครื่องพีซีและแมค สองเครื่องอยู่ในเวลาเดียวกัน สบายหายห่วง อาทิตย์เดียวก็คล่องแล้วกับแมค ว่าไปแล้วก็ขอบคุณสามีใจดี ที่รบเร้าให้ซื้อแมค เพราะการที่ฉันทำสำนักพิมพ์ แต่ตัวอยู่ไกลนอกประเทศ การมีแมคไว้คอยทำงาน และแก้งานเอง สะดวกขึ้นเยอะ ที่สำคัญทำให้หายห่วง และไม่ต้องคอยกังวลกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ต้องคอยประสานงานให้เหนื่อยใจ เพราะงานสำนักพิมพ์นั้นเรียกว่าละเอียดทุกหน้าทุกคำ
นอกจากแมคแล้ว พี่มาเร็กก็จัดการทำชั้นวางหนังสืออันใหม่ ใหญ่กว่าเดิมให้หนูอีกด้วย ขอโม้และขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ (ขอโทษที่ต้องโม้ว่าได้นั่นได้นี่ให้ฟังบ่อยๆ บลอกนี้เป็นเหมือนไดอารีของฉันเอง เพราะเขียนบลอกแล้ว ก็ไม่ได้จดบันทึกเรื่องดีๆ ที่อยากจำไว้ที่ไหนอีก จริงๆก็เขียนนี่ไว้อ่านเองนั่นแหละ)
เมื่อได้คอมแล้ว ก็นั่งสำรวจข้อมูลต่างๆ เดี๋ยวนี้เทคโนโลยีไปไกลมาก มาเร็กจัดการระบบเซฟข้อมูลของฉันแบบไวร์เลส ที่สามารถเซฟข้อมูลเข้าฮาร์ดดิสก์ล่องหนได้ ไม่ต้องใช้สาย แถมถ้าอยู่ต่างประเทศ ก็เซฟ ดึงข้อมูล ผ่านอินเตอร์เน็ต ก็ได้ ไม่ต้องลำบาก และกังวลกระเตงฮาร์ดดิสก์ หลายตัวไปๆ มาๆ เมืองไทย อีก
เมื่อได้ระบบสาธารณูปโภคพร้อม ฉันก็นั่งสรุปงานของปีที่ผ่านมา สรุปแล้วก็สำนึก สำนึกแล้วก็จิตตก เนื่องด้วยว่ากิจการสำนักพิมพ์เล็กๆ อันกินเวลาทุกๆ วันของชีวิตฉัน ทำให้ฉันยุ่งไม่เคยหยุด กลับทำรายได้เพียงน้อยนิด ไม่ถึงเกณฑ์ต้องเสียภาษีช่วยชาติเลยแม้แต่บาทเดียว แต่เงินลงทุนนั้นจมลงไปมาก ว่าแล้วก็รู้สึกเศร้าหน่อยๆ ว่าเราทำงานไม่ได้สำเร็จเท่าไหร่ ปีแรกของสำนักพิมพ์กับปีที่สองนั้น ไม่ได้ต่างกันนัก เงินทุนยังจมหมุนเวียนอยู่ในนั้น ไม่ได้เหลือกำไรให้ดึงออกมาเห็น นอกจากเงินหมุน หมุนไปหมุนมาจนงงเองเรยย
แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่อเราทำสิ่งที่ชอบ สิ่งที่รัก นั่นคงเป็นกำไรในตัวแล้วกระมัง แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ฉันก็ได้บทเรียนในการทำสำนักพิมพ์ของปีนี้ว่า ต้องรอบคอบมากขึ้นไปอีก แต่ก็แอบคิดว่าจะรอบคอบขึ้นอย่างเดียวนะ แต่ไม่ยอมทำงานหนักขึ้นเด็ดขาด เน้นไปที่บริหารจัดการให้มีกำไรต่างหาก อยากเห็นจริงๆ ไอ้ตัวกำไรนี่มันเป็นยังไง อิอิ
นอกจากนี้ วัยสามสิบสอง ก็คงเป็นวัยที่มองพ้นจากตัวเอง ไปหาสังคมมากขึ้น เริ่มอยากมีคุณค่าต่อคนอื่น อยากมีคุณค่าต่อโลกที่อาศัยอยู่ เพราะคุณค่าต่อตัวเองที่แสวงหานั้นเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ฉันเริ่มคิดว่า การที่ใช้เวลาหกปีเต็มเพื่อเรียนป.โท ด้านพุทธศาสนานั้น มันเป็นต้นทุนความพยายามที่เพียงพอหรือไม่ ให้ฉันเปิดศูนย์เมดิเตชั่นในเช็ค ในโรงแรมบุดดาบาร์ ที่เจ้าของเป็นเพื่อนของมาเร็ก และมาเร็กบอกให้ฉันเปิดคอนเนอร์กาแฟในโรงแรม ไว้เป็นที่แฮงค์กับเพื่อนๆ แต่ฉันแอบคิดว่าอยากเปิดเป็นศูนย์พุทธ ไม่ใช่วัด แต่สอนเรื่องการนั่งสมาธิ กระนั้นก็ตาม มันไม่ใช่เรืองง่ายๆ เลยนะ การที่ฉันไปวัดได้แค่สองอาทิตย์ จะอาจหาญคิดการณ์ใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ ซึ่งมันจะเป็นภาระติดตัวไปเสมอนั่นเล่า ยิ่งเป็นภาระกิจเกี่ยวกับจิตวิญญาณแล้ว ยิ่งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย
แต่ก็นั่นแหละ ถ้ามนุษย์เราเลือกทำแต่สิ่งเล็กๆ และไม่ยอมผูกพันกับอะไรที่ใหญ่เกินกว่าตัวเอง เราจะเติบโตมากกว่าที่เราเป็นได้อย่างไร
ปีที่ผ่านมา ช่างเป็นปีที่ดีอีกปีหนึ่งของชีวิต ปีนี้มีเรื่องที่ฉันอยากจะทำอยู่สามสี่อย่างคือ
หนึ่ง ... ทำลูก ถ้าเป็นไปได้ ไม่เร่งรีบ ตามธรรมชาติ แต่ใครอย่ามาเร่งให้มากนัก เดี๋ยวแม่ปี๊ดเหนี่ยว
สอง... ขับรถ ฉันต้องทำใบขับขี่ และขับรถเองให้ได้ รู้สึกไม่ดีเลย ที่เห็นรถเลกซัสของตัวเอง คันสวยงามรุ่นใหม่ล่าสุด จอดทิ้งริมถนนไว้ให้ฝุ่นเกาะ โดยที่ฉันไม่สามารถขี่มันเพื่ออิสระของตัวเองได้ สามีอุตส่าห์เสียเงิน แทนที่จะได้โฉบรถรุ่นใหม่ออกเฉิดฉาย กลับปล่อยให้ตกรุ่นไปซะนี่ การขับรถต้องเป็นอะไรที่ฉันข้ามผ่านให้ได้ ในครึ่งปีแรกนี้
มาเร็กบอกว่า ให้ฉันไปเอาใบขับขี่จากเมืองไทยมา แม้ว่าปกติแล้ว เมื่อได้ใบขับขี่แล้ว ปีหนึ่งผ่านไป ถึงจะทำใบขับขี่สากลได้ ก็ไม่เป็นไร เอาใบขับขี่ธรรมดามาก็แล้ว แล้วไปแปลเป็นภาษาเช็ก มาเร็กพบกฏหมายที่สามารถทำได้ พี่มาเร็กบอกว่าไม่ต้องมาสอบใบเช็คให้เครียดหรอก แต่เพื่อทักษะขับรถ มาเร็กได้เตรียมครูสอนผู้หญิงไว้ให้แล้ว
ดูสิทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือแค่ "ใจ" เท่านั้นเอง
สาม... เรื่องสำนักพิมพ์ พยายามสร้างความสุขในการทำงาน ผลกำไรแม้ไม่ได้เน้นมาก ชื่อเสียงไม่จำเป็น ความวุ่นวายไม่ต้อง ทีมไม่มีไม่เป็นไร ขอลุยเดี่ยว แต่ปีหน้าบอกได้เลยว่า ขอขึ้นแท่นเป็น สำนักพิมพ์ธรรมะเพื่อคนรุ่นใหม่ ในความหมายที่แตกต่างจากอัมรินทร์แน่นอน
สี่.... เรียน ป. โท ให้จบ ซึ่งหมายความว่า ต้องทำวิทยานิพน์และสอบให้เสร็จ พร้อมไปนั่งสมาธิอีกรอบสองอาทิตย์ ภายในกุมภาพันธ์นี้ เพื่อรับปริญญาเดือนพฤษภาคม จากนั้นจะเริ่มพิมพ์งานธรรมะ กำหนดการนี้ทำให้แผนที่มาเร็กชวนไปเที่ยวญี่ปุ่นเดือนกุมภาพันธ์ ฉันขอยกเลิกไป
ห้า... เลิกโกรธ เมื่อกี้ฉันนั่งลบอีเมล์ของคนต่างๆ ที่ฉันเคืองโกรธและแอบเก็บหลักฐานทิ้งไปหมดแล้ว จากการไปนั่งสมาธิมามันทำให้ฉันเห็นตัวเองในมุมที่ไม่เคยเห็น ว่ากันว่า คนเราจะมีจริตอยู่สามอย่าง ไม่โมหะจริต ก็โลภะจริต หรือโทสะจริต ฉันเองเพิ่งมารู้ว่า ตัวเองโมหะจริตเยอะมาก เป็นพวกประเภทโกรธใคร ไม่โกรธอย่างเดียว เกลียดไปด้วย ซึ่งมันไม่ได้ทำให้คนที่เราเกลียดเป็นทุกข์หรอก เราต่างหากที่เป็นทุกข์ ตั้งใจอโหสิ เลิกแล้วต่อกัน ลืมทุกอย่างให้หมด เริ่มต้นจิตใจใหม่ที่ว่างเปล่า พร้อมจะรับเอาสิ่งดีๆ เข้าไปแทน ต้องระลึกเสมอในใจว่า จะไม่โกรธหนอ
นี่แหละ ชีวิต มีเรื่องใหม่ๆ ให้เราต้องทำ ต้องเรียนรู้ ต้องสะสาง และก้าวไปข้างหน้าเสมอ ไม่เคยหยุดนิ่ง ไม่เคยหยุดเปลี่ยนแปลง ไม่เคยมีอะไรหยุดแล้ว พอแล้ว ดีแล้ว
และฉันก็เป็นอีกคนๆ หนึ่งที่ค้นพบว่า ขนาดคิดว่าชีวิตเดินมาถึงจุดหนึ่งที่สบายแล้ว แต่มันไม่เคยจริง ด้วยวัยที่โตขึ้นเรื่อยๆ โจทย์ของเราก็ต้องยาก และใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เป็นเงาตามตัว อะไรที่ไม่เคยทำได้ ก็ต้องลองทำให้ได้...
เกาหลีสุดที่รัก คู่มือเที่ยวเกาหลี ตามรอยซีรีส์เกาหลีในดวงใจตลอดกาล
เหอหนาน ฉันรักเธอ ที่สุดเมืองน่าเที่ยวในจีน โดย วริษฐ์ ลิ้มทองกุล เร็วๆ นี้
ยุโรปในฝัน หกเมืองงามในยุโรปที่คุณต้องรักสุดใจ เร็วๆ นี้
เสนอต้นฉบับท่องเที่ยว how to และธรรมะ สำนักพิมพ์ซันมูนทรี 
คุณลี่จะพาคุณเที่ยวหลายประเทศในยุโรป แบบกันเองค่ะ แบกเป้สนุก และประหยัด
คุณเจี๊ยบ นักเขียนตะลอนทัวร์อิตาลี่ จะพาคุณเที่ยวเนเธอร์แลนด์แบบเพื่อนอันอบอุ่น
